Położenie chipu na karcie: pozycje styków według ISO 7816-⁠2

Chip znajduje się z przodu karty, po lewej stronie, nieco powyżej środka. Norma ISO/IEC 7816-2 umieszcza jego styki od 10,25 do 19,87 mm od lewej krawędzi i od 19,23 do 28,55 mm od górnej krawędzi, gdy karta jest ułożona poziomo. Złota płytka, którą widzisz, jest większa niż to pole stykowe. Standardowa płytka z 8 stykami ma 13,0 × 11,8 mm i zaczyna się 8,56 mm od lewej krawędzi i 17,99 mm od góry.

Aby sprawdzić, czy Twój projekt wchodzi pod chip, upuść go w darmowym szablonie karty CR80 i weryfikatorze projektu. Narzędzie rysuje w rzeczywistej skali płytkę z 6 lub 8 stykami i linię strefy wolnej 2 mm, a także ostrzega o tekście lub logo pod samą płytką.

Gdzie dokładnie znajdują się styki chipu na karcie?

Każdy z ośmiu styków musi pokrywać co najmniej obszar 2,0 × 1,7 mm w poniższych pozycjach, mierzonych od lewej i górnej krawędzi przodu karty. Styki tworzą dwie kolumny oddalone o 7,62 mm i cztery rzędy oddalone o 2,54 mm, czyli 0,300 i 0,100 cala: układ zaprojektowano w calach. ISO określa tylko te minimalne pola. Kształt każdego złotego pola wokół nich zależy od producenta modułu.

Zgodnie z brzmieniem normy ISO każdy styk musi zaczynać się w miejscu pierwszej wartości lub wcześniej i sięgać co najmniej do drugiej. Liczby są takie same w wydaniu z 1999 roku i w obecnym wydaniu z 2007 roku normy ISO/IEC 7816-2 i zgadzają się z pozycjami styków w ETSI TS 102 221, specyfikacji kart SIM. Przód to strona ze stykami: norma ISO/IEC 7810 umieszcza styki i ewentualny embossing z przodu, a pasek magnetyczny z tyłu.

Jak duża jest złota płytka chipu?

Standardowa płytka z 8 stykami ma 13,0 × 11,8 mm, a standardowa płytka z 6 stykami ma 11,0 × 8,3 mm, przy czym dłuższy bok biegnie wzdłuż karty. Obie są wyśrodkowane względem swojego pola stykowego: 15,06 mm od lewej krawędzi oraz 23,89 mm (8 styków) lub 22,62 mm (6 styków) od góry. Rozmiary pochodzą z rysunków technicznych modułów opublikowanych przez ich producentów; na rysunku jednego z nich narożniki płytki z 8 stykami są zaokrąglone promieniem 2,2 mm.

Liczba styków nie przesądza o rozmiarze płytki. W użyciu są płytki z sześcioma stykami od około 10,4 × 7,6 mm do około 13,2 × 9,1 mm, a niektóre chipy z 6 stykami mają pełną obudowę 13,0 × 11,8 mm. Jeśli dostawca podaje nazwę swojego modułu, użyj jego rysunku. Jeśli nie, projektuj z myślą o płytce z 8 stykami i jej strefie wolnej 2 mm, która obejmuje każdą popularną płytkę.

Dlaczego chip jest większy niż pole stykowe ISO?

Ponieważ pole stykowe, 9,62 × 9,32 mm, to tylko obszar, który obejmuje osiem minimalnych styków, a otaczająca je złota płytka jest większa. Prawdziwa płytka z 8 stykami jest o około 3,4 mm szersza i 2,5 mm wyższa.

Gdy narysuje się pole jako chip, wychodzi za małe: brakuje mu 1,7 mm z lewej i z prawej strony oraz 1,2 mm u góry i u dołu. Grafika umieszczona „tuż obok” niego ląduje pod złotem. Co najmniej jedna opublikowana specyfikacja wyglądu karty popełnia ten błąd i podaje wymiary pola jako szerokość i wysokość chipu.

Drugi błąd wędruje razem z kopiowanymi tabelami styków: C8 podany jako 28,85–28,55 mm od góry. Ten zakres jest odwrócony, więc nie może być poprawny. C8 leży w tym samym rzędzie co C4, 26,85–28,55 mm od góry.

Do czego służą styki chipu od C1 do C8?

Na większości kart pracuje pięć styków: zasilanie, masa, reset, zegar i dane. Projektanci rzadko potrzebują szczegółów, ale to one wyjaśniają, dlaczego istnieją chipy z 6 stykami.

Potrzebujesz chipu z 6 stykami czy z 8 stykami?

Decyduje o tym dostawca kart, wybierając moduł chipu; w projekcie graficznym zmienia się płytka. Chip z 6 stykami nie ma styków C4 i C8, więc jego pole stykowe kończy się 26,01 mm od góry zamiast 28,55 mm, a płytka jest wyśrodkowana 1,27 mm wyżej. Karty płatnicze używają obu rodzajów i oba pasują do tych samych czytników. Jeśli nie wiesz, który moduł trafi do produkcji, trzymaj projekt z dala od płytki z 8 stykami powiększonej o 2 mm.

Ile wolnego miejsca wokół chipu potrzebuje projekt?

Zostaw 2 mm z każdej strony płytki. Przy chipie z 8 stykami trzymaj tekst i logo poza obszarem 6,56–23,56 mm od lewej krawędzi i 15,99–31,79 mm od góry.

Wydawcy i producenci drukarek wymagają tego marginesu. Zalecenia MagTek dotyczące projektowania kart wyznaczają wokół chipu strefę zakazu o 2 mm większą od chipu z każdej strony, a szablony projektów kart Stripe wymagają co najmniej 2 mm odstępu między projektem a chipami, hologramami, paskami do podpisu i paskami magnetycznymi. Na karcie fabrycznej gniazdo na chip jest frezowane przez zadrukowaną powierzchnię, a płytka zakrywa to, co zostaje, więc tło może biec pod spodem, ale nic czytelnego już nie.

Biurkowe drukarki kart są bardziej rygorystyczne. Evolis pisze: „Nigdy nie drukuj na chipie” i ostrzega, że może to trwale uszkodzić chip. HID prosi, by „zaprojektować kartę z wolną przestrzenią wokół chipu”, bo chip, który wystaje nieco ponad powierzchnię, psuje transfer koloru wokół siebie. Zebra radzi upewnić się, że „nadruk nie znajdzie się na polu stykowym”. Ich sterowniki oferują też gotowe ustawienia, które wyłączają nadruk lub przezroczysty overlay ochronny w obszarze chipu.

Karty z anteną w środku mają jeszcze jedną strefę, o której trzeba pamiętać: cewka biegnie blisko krawędzi karty, a farby metaliczne lub złocenie nad nią mogą osłabić sygnał. Poradnik Czy złocenie zakłóca działanie kart NFC lub RFID? opisuje to ryzyko.

Gdzie jest chip na karcie pionowej?

Obróć kartę o ćwierć obrotu zgodnie z ruchem wskazówek zegara, a chip znajdzie się u góry, na prawo od środka. Na pionowym przodzie płytka z 8 stykami leży 8,56–21,56 mm od górnej krawędzi i 24,19–35,99 mm od lewej krawędzi. Płytka z 6 stykami leży 9,56–20,56 mm od góry i 27,21–35,51 mm od lewej.

Układy kart płatniczych w orientacji pionowej tak samo umieszczają chip u góry. Pasek magnetyczny na tyle biegnie wtedy wzdłuż prawej dłuższej krawędzi, patrząc od przodu. Sama karta nie zmienia rozmiaru: wymiary w orientacji pionowej w milimetrach i pikselach znajdziesz w poradniku Wymiary karty CR80.

Czym było położenie chipu AFNOR?

AFNOR, nazwane od francuskiej organizacji normalizacyjnej, to starsze, wyższe położenie chipu, które norma ISO dopuszczała do 1990 roku. Jego styki leżały 10,16 mm (0,400 cala) bliżej górnej krawędzi, mniej więcej od 9,07 do 18,39 mm od góry, a układ był odwrócony do góry nogami, tak że C1 znajdował się w prawym dolnym rogu.

Przez to chip trafiał za pasek magnetyczny na tyle karty i dlatego z tego położenia zrezygnowano. Wydanie normy ISO/IEC 7816-2 z 1999 roku zachowało je tylko w załączniku informacyjnym, ze względu na już zainstalowane terminale. Niektóre sterowniki drukarek wciąż oferują ustawienie chipu AFNOR, ale nowe karty mają chip w położeniu ISO.

Jak blisko chipu może być embossing?

Bardzo blisko. Według normy ISO/IEC 7811-1 obszar wytłaczanego numeru karty może sięgać do 29,95 mm od górnej krawędzi, zaledwie 0,16 mm poniżej dolnej krawędzi płytki z 8 stykami. Sama linia numeru jest wyśrodkowana 32,56 mm od góry, a środek jej pierwszej cyfry leży 10,18 mm od lewej krawędzi, dokładnie pod chipem.

Nie ma tu zapasu. Zachowaj chip i wytłaczany numer w ich standardowych położeniach i nigdy nie wykonuj embossingu na płytce.

Jak sprawdzić odstęp od chipu we własnym projekcie?

Umieść projekt na szablonie w rzeczywistym rozmiarze i spójrz jednocześnie na płytkę i jej strefę wolną. Darmowy szablon karty CR80 i weryfikator projektu nakłada dowolną z płytek w opisanych wyżej położeniach i oznacza tekst lub logo pod nią. Aby zobaczyć, jak złota płytka wygląda w gotowym projekcie, dodaj chip z 6 lub 8 stykami w darmowym generatorze mockupów karty kredytowej 3D i obróć kartę w świetle. O pasku na tyle karty przeczytasz w poradniku Wymiary paska magnetycznego.

Jeśli produkujesz karty chipowe dla klientów, Proofscene zamienia Twój produkcyjny proof PDF w interaktywny proof 3D, razem z chipem, który klient może obrócić, zanim zaakceptuje projekt. Zobacz proofing kart i identyfikatorów albo wypróbuj na darmowym koncie.