Positie van de chip op een kaart: contactposities volgens ISO 7816-⁠2

De chip zit op de voorkant van de kaart, links, iets boven het midden. ISO/IEC 7816-2 plaatst de contacten op 10,25 tot 19,87 mm van de linkerrand en 19,23 tot 28,55 mm van de bovenrand, met de kaart liggend. De gouden contactplaat die je ziet, is groter dan dat contactveld. Een standaardplaat met 8 contacten meet 13,0 × 11,8 mm en begint op 8,56 mm van de linkerrand en 17,99 mm van de bovenkant.

Wil je zien of je ontwerp onder de chip doorloopt, sleep het dan in de gratis tool CR80-template en ontwerpcontrole. Die tekent de plaat met 6 of 8 contacten en een hulplijn voor een vrijhoudzone van 2 mm op ware grootte, en waarschuwt voor tekst of logo's onder de plaat zelf.

Waar zitten de chipcontacten precies op een kaart?

Elk van de acht contacten moet op de posities hieronder minstens een vlak van 2,0 × 1,7 mm bedekken, gemeten vanaf de linkerrand en de bovenrand van de voorkant van de kaart. De contacten vormen twee kolommen op 7,62 mm van elkaar en vier rijen op 2,54 mm van elkaar, oftewel 0,300 en 0,100 inch: de indeling is in inches getekend. ISO legt alleen deze minimale vlakken vast. De modulefabrikant bepaalt de vorm van elke gouden contactpad eromheen.

Volgens de formulering van ISO moet elk contact op of vóór de eerste waarde beginnen en minstens tot de tweede reiken. De getallen zijn hetzelfde in de editie van 1999 en de huidige editie van 2007 van ISO/IEC 7816-2, en ze komen overeen met de contactposities in ETSI TS 102 221, de specificatie voor simkaarten. De voorkant is de kant met de contacten: ISO/IEC 7810 plaatst de contacten en alle embossing op de voorkant en de magneetstrip op de achterkant.

Hoe groot is de gouden contactplaat?

Een standaardplaat met 8 contacten meet 13,0 × 11,8 mm en een standaardplaat met 6 contacten 11,0 × 8,3 mm, met de lange zijde in de lengterichting van de kaart. Beide zijn gecentreerd op hun contactveld: het midden ligt op 15,06 mm van de linkerrand en op 23,89 mm (8 contacten) of 22,62 mm (6 contacten) van de bovenkant. De maten komen uit de gepubliceerde maattekeningen van modulefabrikanten; op de tekening van één fabrikant zijn de hoeken van de plaat met 8 contacten afgerond met een radius van 2,2 mm.

Het aantal contacten bepaalt de maat van de plaat niet. Platen met zes contacten komen voor in maten van ongeveer 10,4 × 7,6 mm tot ongeveer 13,2 × 9,1 mm, en sommige chips met 6 contacten hebben de volledige behuizing van 13,0 × 11,8 mm. Noemt je leverancier de module, gebruik dan die tekening. Zo niet, ontwerp dan rond de plaat met 8 contacten plus de vrijhoudzone van 2 mm, die elke gangbare plaat dekt.

Waarom is de chip groter dan het ISO-contactveld?

Omdat het contactveld, 9,62 × 9,32 mm, puur het gebied is dat de acht minimale contacten beslaan, en de gouden plaat eromheen groter is. De echte plaat met 8 contacten is ongeveer 3,4 mm breder en 2,5 mm hoger.

Teken je het veld als de chip, dan wordt de chip te klein: links en rechts 1,7 mm te kort, en boven en onder 1,2 mm. Ontwerp dat er “net buiten” wordt geplaatst, komt onder het goud terecht. Minstens één gepubliceerde specificatie voor kaartontwerpen maakt deze fout en noemt het veld de breedte en hoogte van de chip.

Een tweede fout reist mee met gekopieerde contacttabellen: C8 vermeld als 28,85–28,55 mm vanaf de bovenkant. Dat bereik loopt achterstevoren, dus het klopt niet. C8 zit in dezelfde rij als C4, op 26,85–28,55 mm vanaf de bovenkant.

Wat doen de chipcontacten C1 tot C8?

Op de meeste kaarten doen vijf contacten het werk: voeding, massa, reset, klok en data. Ontwerpers hebben de details zelden nodig, maar ze verklaren waarom er chips met 6 contacten bestaan.

Heb je een chip met 6 contacten of met 8 contacten nodig?

Dat bepaalt je kaartleverancier, via de chipmodule die hij gebruikt; voor het ontwerp zit het verschil in de plaat. Een chip met 6 contacten heeft geen C4 en C8, dus het contactveld eindigt op 26,01 mm van de bovenkant in plaats van op 28,55 mm, en de plaat is 1,27 mm hoger gecentreerd. Betaalkaarten gebruiken beide soorten, en beide werken in dezelfde kaartlezers. Weet je niet welke module er komt, houd het ontwerp dan vrij van de plaat met 8 contacten plus 2 mm.

Hoeveel vrije ruimte heeft een ontwerp rond de chip nodig?

Laat aan elke kant van de plaat 2 mm vrij. Houd bij een chip met 8 contacten tekst en logo's buiten het gebied van 6,56–23,56 mm vanaf de linkerrand en 15,99–31,79 mm vanaf de bovenkant.

Kaartuitgevers en printerfabrikanten vragen om deze marge. De richtlijnen voor kaartontwerp van MagTek maken de zone zonder opdruk rond de chip aan alle kanten 2 mm groter dan de chip, en de templates voor kaartontwerpen van Stripe vragen om minstens 2 mm tussen het ontwerp en chips, hologrammen, handtekeningstroken en magneetstrips. Op een kaart uit de fabriek wordt de uitsparing voor de chip door het bedrukte oppervlak gefreesd en bedekt de plaat wat er overblijft. Een achtergrond mag er dus onder doorlopen, maar niets wat leesbaar moet zijn.

Desktop-kaartprinters zijn strenger. Evolis zegt: “Print nooit over de chip” en waarschuwt dat dit de chip blijvend kan beschadigen. HID vraagt je om “de kaart te ontwerpen met witruimte rond de chip”, omdat een chip die iets boven het oppervlak uitsteekt de kleuroverdracht eromheen verstoort. Zebra zegt dat je ervoor moet zorgen dat “de opdruk niet op het contactvlak komt”. Hun drivers bieden ook voorinstellingen die de opdruk of de transparante beschermlaag buiten de chipzone houden.

Kaarten met een antenne erin hebben nog een zone om rekening mee te houden: de spoel loopt dicht langs de randen van de kaart, en metallic inkten of folie erover kunnen het signaal verzwakken. Verstoort folie NFC- of RFID-kaarten? gaat daar dieper op in.

Waar zit de chip op een verticale kaart?

Draai de kaart een kwartslag met de klok mee en de chip komt bovenaan, rechts van het midden. Op een staande voorkant zit de plaat met 8 contacten op 8,56–21,56 mm van de bovenrand en 24,19–35,99 mm van de linkerrand. Een plaat met 6 contacten zit op 9,56–20,56 mm van de bovenkant en 27,21–35,51 mm van links.

Lay-outs voor verticale betaalkaarten zetten de chip op dezelfde manier bovenaan. De magneetstrip op de achterkant loopt dan langs de rechter lange zijde, gezien vanaf de voorkant. De kaart zelf verandert niet van formaat: zie CR80-formaat voor de staande maten in millimeters en pixels.

Wat was de AFNOR-positie van de chip?

AFNOR, genoemd naar de Franse normalisatie-instelling, was een oudere, hogere chippositie die ISO tot 1990 toestond. De contacten zaten 10,16 mm (0,400 inch) dichter bij de bovenrand, op ongeveer 9,07 tot 18,39 mm vanaf de bovenkant, met de indeling ondersteboven, zodat C1 rechtsonder zat.

Daardoor zat de chip achter de magneetstrip op de achterkant van de kaart, en daarom is die positie geschrapt. In de editie van 1999 van ISO/IEC 7816-2 bleef ze alleen nog over in een informatieve bijlage, voor de terminals die al geïnstalleerd waren. Sommige printerdrivers bieden nog een AFNOR-voorinstelling voor de chip, maar nieuwe kaarten gebruiken de ISO-positie.

Hoe dicht mag embossing bij de chip komen?

Heel dicht. Volgens ISO/IEC 7811-1 mag de zone voor het kaartnummer in reliëf tot 29,95 mm van de bovenrand reiken, net 0,16 mm onder de onderkant van een plaat met 8 contacten. De nummerregel zelf is gecentreerd op 32,56 mm van de bovenkant, en het midden van het eerste cijfer ligt op 10,18 mm van de linkerrand, recht onder de chip.

Er is geen ruimte over. Houd de chip en het nummer in reliëf op hun standaardposities en breng nooit embossing over de plaat aan.

Hoe controleer je de vrije ruimte rond de chip in je eigen ontwerp?

Zet het ontwerp op een template op ware grootte en bekijk de plaat en de vrijhoudzone samen. De gratis tool CR80-template en ontwerpcontrole legt een van beide platen op de posities hierboven over je ontwerp en markeert tekst of logo's eronder. Wil je zien hoe de gouden plaat in het afgewerkte ontwerp staat, voeg dan een chip met 6 of 8 contacten toe in de gratis creditcard-mockup in 3D en draai de kaart in het licht. Voor de magneetstrip op de achterkant, zie afmetingen van de magneetstrip.

Maak je smartcards voor klanten, dan maakt Proofscene van je PDF-drukproef uit de productie een interactieve 3D-proef, compleet met chip, die je klanten kunnen omdraaien voordat ze akkoord geven. Bekijk drukproeven voor kaarten en passen of probeer het met een gratis account.