Jak dodać spady w Photoshopie: kroki i dokładne wymiary

Photoshop nie ma ustawienia spadu, więc spad dodajesz, powiększając obszar roboczy: wybierz „Obraz → Rozmiar obszaru roboczego” (Image → Canvas Size), zaznacz „Względnie” i wpisz dwukrotność spadu (6 mm lub 0,25 cala) w polach szerokości i wysokości. Następnie wyprowadź tło na nową krawędź, zapisz plik jako Photoshop PDF i sprawdź, czy rozmiar strony to format netto plus spady. Poniższe wymiary obejmują wizytówki, karty CR80, formaty A4, A5 i US Letter oraz pocztówki 4 × 6 cali.

Pracujesz w Illustratorze lub Canva? Tam jest pole lub przełącznik spadu; zobacz, jak dodać spady w Illustratorze i jak dodać spady w Canva. Co oznacza ten termin i dlaczego drukarnie tak go pilnują, wyjaśnia poradnik Czym są spady drukarskie.

Krok 1: ustaw obszar roboczy na format netto plus spady

Otwórz obraz i wybierz „Obraz → Rozmiar obszaru roboczego” (Ctrl+Alt+C w systemie Windows, Cmd+Option+C na Macu). W menu jednostek obok pól „Szerokość” i „Wysokość” wybierz milimetry lub cale, zależnie od tego, w czym pracuje drukarnia. Zaznacz Względnie, aby wpisane liczby dodały się do obecnego rozmiaru, a potem wpisz 6 mm w obu polach (3 mm z każdej strony) albo 0,25 cala (0,125 cala z każdej strony). Zostaw kotwicę w środkowym kwadracie, aby dodatkowe miejsce rozłożyło się równo, i kliknij OK.

Zaczynasz od zera? Użyj polecenia „Plik → Nowy” i od razu wpisz pełny rozmiar, format netto plus 6 mm, przy rozdzielczości 300 pikseli/cal.

Jedna uwaga: 3 mm przy 300 ppi to 35,4 piksela, więc Photoshop zaokrągla wynik do pełnych pikseli. Błąd jest mniejszy niż 0,05 mm, czego żadna maszyna drukarska nie zauważy.

Krok 2: zaznacz linię cięcia i margines bezpieczeństwa liniami pomocniczymi

Photoshop nie rysuje linii cięcia, więc dodaj linie pomocnicze. Wybierz „Widok → Linie pomocnicze → Nowy układ linii pomocniczych” (View → Guides → New Guide Layout), włącz marginesy i wpisz 3 mm (lub 0,125 cala) we wszystkich czterech polach: u góry, z lewej, u dołu i z prawej. Cztery linie pomocnicze leżą teraz na linii cięcia, dokładnie tam, gdzie przejdzie nóż. Uruchom nowy układ linii pomocniczych jeszcze raz z wartością 6 mm (lub 0,25 cala), aby zaznaczyć margines bezpieczeństwa, tak by teksty i logo były co najmniej 3 mm w głąb od linii cięcia. Jeśli wolisz dodawać linie pojedynczo, polecenie „Widok → Linie pomocnicze → Nowa linia pomocnicza” przyjmuje pozycję, na przykład 3 mm, dla linii pionowej lub poziomej.

Krok 3: wyprowadź tło na obszar spadu

Obszar roboczy jest większy, ale nowy pas jest pusty: przezroczysty na odblokowanej warstwie albo w kolorze tła na zablokowanej warstwie „Tło”. Wypełnij go, aby kolor dochodził do krawędzi. Wybierz metodę, która pasuje do projektu:

• Jednolity kolor lub gradient w tle. Pobierz kolor krawędzi narzędziem Kroplomierz i wypełnij pas albo rozciągnij wąski pasek: zaznacz kilka zewnętrznych pikseli narzędziem Zaznaczanie prostokątne i przeciągnij je na zewnątrz poleceniem „Edycja → Przekształcanie swobodne”. Na teksturach ta metoda się nie sprawdza, bo rozmazuje obraz.
• Zdjęcie lub spłaszczony obraz: wypełnianie z uwzględnieniem zawartości. Odblokuj warstwę „Tło”, zaznacz przezroczysty pas narzędziem Różdżka (z zaznaczoną opcją „Ciągłe”), powiększ zaznaczenie o 2 px poleceniem „Zaznacz → Zmień → Rozszerz”, aby zachodziło na właściwy obraz, a potem wybierz „Edycja → Wypełnianie z uwzględnieniem zawartości” i zaakceptuj wynik.
• Zdjęcie lub spłaszczony obraz: Rozszerzanie generatywne. Wybierz narzędzie Kadrowanie, przeciągnij uchwyt na zewnątrz poza każdą krawędź, zostaw pole polecenia puste i kliknij „Generuj” na kontekstowym pasku zadań. To funkcja działająca w chmurze, która zużywa Twoje kredyty generatywne Adobe, więc sprawdź, czy je masz. Powiększ widok do 100% i obejrzyj każdą krawędź.

Każda z automatycznych metod może dorobić szczegóły tam, gdzie nie pasują, na przykład pół litery albo przypadkową linię tuż przy krawędzi. Spad ma tylko 3 mm i zostaje odcięty, więc drobne usterki nie szkodzą, ale wszystko, co dotyka linii cięcia, już tak.

Obliczenia obszaru roboczego dla popularnych formatów

Oto, co wpisać w oknie „Rozmiar obszaru roboczego” (z opcją „Względnie”) i jaki wynik zobaczysz. W wierszach w milimetrach spad wynosi 3 mm, w wierszach w calach 0,125 cala.

Liczby pikseli są zaokrąglone do najbliższego pełnego piksela. Więcej o formatach kart znajdziesz w poradniku Spady na wizytówkach; wiersz CR80 to standard kart plastikowych, który znajdziesz też w szablonie karty CR80. Zawsze zacznij od zapytania drukarni o jej własny spad, który może być większy niż 3 mm.

Dlaczego 300 ppi ma tu znaczenie

Dodanie spadu nie zmienia rozdzielczości, ale zła rozdzielczość i tak psuje plik. Otwórz „Obraz → Rozmiar obrazu”, odznacz „Ponowne próbkowanie” i sprawdź, czy przy pełnym rozmiarze obszaru roboczego rozdzielczość wynosi 300 pikseli/cal. Jeśli obraz ma 72 ppi, a szerokość jest zdecydowanie za mała, nigdy nie podnoś tej liczby z zaznaczoną opcją „Ponowne próbkowanie”: to tylko rozciąga piksele. Wróć do większego oryginału. Docelowe wymiary w pikselach znajdziesz w powyższej tabeli. Więcej w poradniku Rozdzielczość do druku.

Krok 4: zapisz plik jako Photoshop PDF i sprawdź rozmiar

Wybierz „Plik → Zapisz kopię” (lub „Zapisz jako”), ustaw format Photoshop PDF i w następnym oknie wybierz ustawienie predefiniowane do druku, na przykład druk wysokiej jakości (High Quality Print) lub PDF/X-4. Photoshop PDF nie ma opcji znaczników cięcia, więc strona to po prostu cały obszar roboczy razem ze spadem. Otwórz zapisany PDF w Acrobacie lub Readerze i sprawdź „Plik → Właściwości”: rozmiar strony musi być równy formatowi netto plus spady, na przykład 216 × 303 mm dla A4. Przekaż drukarni, że plik ma już 3 mm spadu z każdej strony, i gdzie przebiega linia cięcia.

Masz już spłaszczony PDF bez spadów?

Otwórz Kalkulator spadów i marginesu bezpieczeństwa, upuść plik PDF, PNG lub JPEG, wpisz spad (domyślnie 3 mm, w milimetrach lub calach) i pobierz plik. Narzędzie dodaje margines spadu wokół projektu i przedłuża projekt poza krawędź na podstawie samego projektu: do wyboru jest odbicie lustrzane krawędzi albo przedłużenie pikseli krawędzi. Następnie zwraca PDF ze spadami, linią cięcia i znacznikami cięcia na osobnych, nazwanych warstwach oraz czystą wersję projektu ze spadem, bez znaczników. Działa w Twojej przeglądarce i nic nie jest przesyłane. W przypadku pliku rastrowego podaje też efektywną rozdzielczość. Przedłuża to, co już jest przy każdej krawędzi, więc spad jest przedłużeniem Twojego projektu; teksty i ramki blisko linii cięcia warto przed wysłaniem jeszcze raz obejrzeć.

Typowe błędy

• Powiększanie bez opcji „Względnie”. Wpisanie 6 mm przy odznaczonej opcji „Względnie” ustawia szerokość obszaru roboczego na 6 mm i obcina obraz. Najpierw zaznacz „Względnie” albo wpisz pełny rozmiar: format netto plus spady.
• Rozciąganie obrazu, aby wypełnić spad. Powiększenie całego obrazu zmienia układ i rozdzielczość. Zamiast tego przedłuż krawędź.
• Tekst na obszarze spadu. Trzymaj teksty i logo w obrębie linii pomocniczych marginesu bezpieczeństwa, a nie tylko wewnątrz obszaru roboczego.
• Zapisywanie jako JPEG. JPEG nie zawiera informacji o linii cięcia, więc drukarnia nie wie, gdzie wypada cięcie. Wyślij PDF i podaj format netto.

Czytaj także

Zobacz też: jak dodać spady w Illustratorze, jak dodać spady w Canva, jak dodać spady w Wordzie, czym są spady drukarskie i spady na wizytówkach.