Co powinien zawierać proof PDF?

Proof PDF powinien zawierać wszystko, czego klient potrzebuje, by zaakceptować zlecenie, i nic, co mogłoby go zdezorientować: każdą zadrukowaną powierzchnię w rzeczywistych proporcjach, specyfikację fizyczną, informacje o farbach i składowych kolorów, uszlachetnienia, nakład, wersję i datę oraz pole akceptacji, w którym odnotowuje się, kto zaakceptował projekt. Jeśli czegokolwiek z tego brakuje, akceptacja jest słabsza, niż się wydaje.

Dlaczego zawartość proofu PDF ma znaczenie

Proof PDF wykonuje jednocześnie dwa zadania. Po pierwsze, jest narzędziem komunikacji: musi sprawić, że gotowy produkt będzie zrozumiały dla kogoś, kto nie pracuje w poligrafii. Po drugie, jest dokumentem: gdy zlecenie pójdzie nie tak, to właśnie proof PDF obie strony czytają ponownie. Arkusz, który wykonuje tylko pierwsze zadanie, to ładny PDF. Arkusz, który wykonuje oba, to ochrona.

Projekt: każda powierzchnia, którą zobaczy klient

• Przód i tył: zawsze oba, nawet gdy na tyle jest tylko jedna linijka tekstu prawnego. Brakujące tyły to powracające źródło ponownych druków.
• Każdy panel kartonów, opasek na pudełka i teczek: wszystkie panele zewnętrzne, a także wewnętrzne, jeśli są zadrukowane.
• Wszystkie wersje i warianty: rozmiary, smaki, języki, zakresy numerów seryjnych. Jeśli osiem wariantów SKU ma wspólny projekt, na proof trafia każdy z nich.
• Prawdziwe proporcje: projekt pokazany we właściwych proporcjach, z informacją o skali, jeśli nie jest odwzorowany w skali 100%.
• Zaznaczone spady i linia cięcia, aby klient rozumiał, co zostanie odcięte.
• Wykrojnik lub linia pomocnicza: pokazane w wyróżniającym się kolorze, który się nie drukuje, i wyraźnie tak opisane.
• Widok po złożeniu: w przypadku produktów trójwymiarowych pokaż gotowy, złożony produkt, a nie tylko płaski arkusz.

Specyfikacja: parametry fizyczne

To blok, który klienci przeglądają pobieżnie, a później na nim polegają. Zachowaj formę tabeli i jednoznaczność.

Kolor i farby: co faktycznie trafia na podłoże

Podaj wprost składowe kolorów, zamiast zakładać, że wynikają z projektu. Wymień kolory triadowe, każdy kolor dodatkowy z numerem Pantone i wariantem dla papieru powlekanego lub niepowlekanego oraz wszelkie farby specjalne: metaliczne, fluorescencyjne, białe kryjące, zabezpieczające lub reagujące na UV. Jeśli kolor marki jest odwzorowywany w CMYK, bo zlecenie nie przewiduje osobnej formy drukowej dla koloru dodatkowego, napisz o tym na proofie. Ta jedna linijka zapobiega całej grupie reklamacji.

Tutaj również określ każdy kolor: podaj składowe CMYK lub numer Pantone dla każdej farby oraz podłoże, na którym będzie drukowana, aby klient zaakceptował dokładnie to, co zostanie wydrukowane.

Wykończenie i uszlachetnienia

Uszlachetnienia to najsłabszy punkt płaskich proofów, dlatego jasno określ nie tylko ich obecność, ale i położenie.

• Foliowanie lub lakierowanie: błyszczące, matowe, soft touch, antyrysowe oraz na których stronach.
• Lakier wybiórczy UV lub błyszczący lakier wybiórczy, z wyraźnie zaznaczonym obszarem pokrycia, a nie tylko notatką.
• Złocenie (hot stamping): oznaczenie i kolor folii oraz dokładny obszar złocenia.
• Tłoczenie wypukłe lub wklęsłe: położenie, głębokość i to, czy jest spasowane z drukiem.
• Wykrawanie, bigowanie, perforacja: pokazane na warstwie wykrojnika.
• Konstrukcja specjalna: okienka, klejenie, magnesy, wstążki, wkładki, pola personalizacji.

Takie uszlachetnienia trudno przedstawić za pomocą opisów przy płaskich próbkach kolorów. Właśnie tu interaktywny proof 3D zwraca swój koszt: klient widzi, gdzie jest złocenie i jak się zachowuje, zamiast czytać, że istnieje.

Identyfikacja zlecenia i kontrola wersji

Każdy proof PDF potrzebuje nagłówka, który jednoznacznie go identyfikuje: numer zlecenia, nazwa klienta, tytuł zlecenia, wersja proofu, data wydania i informacja, kto go przygotował. Numer wersji powinien rosnąć przy każdym ponownym wydaniu, nigdy się nie powtarzać i widnieć na każdej stronie. Jeśli akceptacja jest pilna, dodaj termin lub datę druku: klienci szybciej reagują na termin niż na prośbę.

Uwagi produkcyjne, które warto dodać

Dodaj te istotne dla klienta: sposób pakowania i formę dostawy, adres i datę dostawy oraz tolerancje, które wpływają na gotowy efekt (podaną tolerancję cięcia, dopuszczalne odchylenie koloru, procent nadwyżki lub niedoboru nakładu). Pomiń wszystko, co czysto wewnętrzne: przydział maszyny, impozycję, liczbę form, kalkulację kosztów, druk zbiorczy.

Pole akceptacji

Ostatni element arkusza to ten, który zamienia go w dokument. Powinien zapisywać imię i nazwisko oraz rolę osoby akceptującej, firmę, datę i godzinę, dokładną wersję akceptowanego proofu oraz jasne stwierdzenie, na co pozwala akceptacja: zwykle że projekt, pisownia, układ, specyfikacja i uszlachetnienia zostały sprawdzone, a zlecenie może przejść do produkcji. Daj klientowi jasne opcje: zaakceptowano, zaakceptowano z zaznaczonymi zmianami lub potrzebny nowy proof.

Gdy odbywa się to online, zapisuj akceptację automatycznie razem z wersją, którą osoba sprawdzająca faktycznie oglądała. To usuwa najsłabsze ogniwo papierowego procesu, czyli podpisany arkusz, którego nikt nie potrafi przypisać do konkretnego pliku.

Czytaj także

Zanim przekażesz zlecenie do produkcji, sprawdź je według checklisty akceptacji proofu do druku. O dokumentowaniu akceptacji przeczytasz w poradniku Jak dokumentować akceptację projektu przez klienta, a o tym, dlaczego to się opłaca, w poradniku Jak akceptacja projektu zapobiega ponownym drukom. Terminologię wyjaśnia słownik.